Storyboard jest to krótki graficzny obraz narracji*. Natomiast storyboarding jest to cały proces tworzenia poszczególnych obrazowych opisów wybranych sytuacji. Technika ta, po raz pierwszy została zastosowana przez Walt Disney Studio w latach 30 ubiegłego wieku przy animacji filmów. Storyboards ułatwiały produkcję filmu stanowiąc swego rodzaju spis treści scen, jakie będą miały miejsce w filmie. Dzięki temu osoba nadzorująca produkcję mogła na bieżąco śledzić zgodność filmu z poczynionymi wcześniej założeniami oraz kontrolować realizację kolejny etapów przedsięwzięcia. W latach 60 technika ta została po raz pierwszy zaadaptowana do projektów biznesowych**. Na dzień dzisiejszy technika ta, wykorzystywana jest już w wielu dziedzinach działalności przedsiębiorstwa tj.***:

1) Sprzedaż

  • Metoda ta, pozwala na zaprezentowanie potencjalnemu klientowi możliwości, jakie niesie za sobą nabycie danego produktu. Dzięki wizualizacji tworzony jest jasny przekaz dotyczący funkcjonalności oraz użyteczności danego systemu z punktu widzenia użytkownika.

2) Gromadzenie informacji dotyczących wymagań

  • Narzędzie to potrafi być użyteczne w przypadku pozyskiwania informacji związanych z wymaganiami klienta. Dzięki zastosowaniu obrazów pobudzana jest pamięć użytkowników dotycząca sytuacji problemowych, które wystąpiły w przeszłości. Projektanci przedstawiają wstępny opis systemu przy pomocy storyboards, a następnie oczekują od potencjalnych użytkowników informacji zwrotnych dotyczących projektu (tj. propozycje rozszerzenia projektu, akceptacja wstępnego szkicu projektu).

3) Projektowanie

  • Storyboards mogą być również stosowane na etapie projektowania. W tej fazie projektanci starają się zidentyfikować potrzeby użytkownika, a następnie szkicują swoje propozycje rozwiązań problemów w formie obrazów.

4) Wprowadzanie produktu na rynek

  • Narzędzie to umożliwia nie tylko zaprezentowanie użytkownikowi funkcjonalności, jaki dany produkt posiada, ale również, w jaki sposób zapewnić efektywność czynności wykonywanych przy użyciu danego systemu. Technika ta, może być używana przy wdrażaniu systemu w przedsiębiorstwie, w celu nauczenia użytkowników prawidłowej obsługi nowego dla nich narzędzia. Storyboard umożliwia prezentację interakcji zachodzących pomiędzy użytkownikiem, a systemem.

W dalszej części tekstu skupię się przede wszystkim na wykorzystaniu storyboards w przypadku zbierania informacji dotyczących wymagań oraz na etapie projektowania. Istnieje kilka podstawowych zasad tworzenia storyboards. Poniżej wymienione są trzy z nich:

1.Przedstaw prostą historię

  • Należy zadbać o to, aby prezentowana historia była zrozumiała dla odbiorcy należy ją możliwie uprościć. Przedstawienie złożonej sytuacji z kilkoma możliwymi scenariuszami rozwiązań może utrudnić zebranym przyswojenie informacji związanych z projektem

2.Przedstaw historię przy pomocy pojedynczych scen

  • Historię należy podzielić na sceny, które następnie prezentowane będą interesariuszom. Sceny będą odpowiadać kolejnym krokom, które należy poczynić w celu realizacji scenariusza

3.Uwzględnij interakcje

  • Prezentowane obrazy powinny zawierać informacje o interakcjach, jakie zachodzą pomiędzy użytkownikiem a systemem.

Storyboarding, tak jak większość technik stosowanych w trakcie prac nad projektem, posiada określoną strukturę. W literaturze wyróżnia się następujące trzy główne etapy tworzenia storyboards****:

1)Etap analizy
W tej fazie projektowania poddaje się analizie całe środowisko pracy klienta. Należy zidentyfikować potencjalnych użytkowników, a następnie:

  • zidentyfikować wykonywaną przez nich pracę,
  • zapoznać się z ich dotychczasowymi metodami pracy,
  • zidentyfikować dotychczas powstające problemy

Zebrane informacje należy przetworzyć tak, aby uzyskać ogólną wiedzę na temat problemów związanych z użytkowaniem dotychczasowego systemu oraz wymagań, jakie powinien spełnić gotowy projekt.

2)Etap projektowania

  • Informacje zebrane w poprzedniej fazie są wstępem do pracy na tym etapie tworzenia storyboards. Etap projektowania skupia się na tworzeniu scenariuszy aktywności, które mają przybliżyć użytkownikom obraz tego, w jaki sposób projekt będzie realizował ich wymagania. Faza projektowania jest wprowadzeniem do dalszej demonstracji funkcjonalności, jakie będzie posiadać gotowy produkt.

3)Information design scenarios

  • Na danym etapie projektanci skupiają się na opisaniu interesariuszom wszelkiego rodzaju przewidzianych interakcji, jakie będą występowały pomiędzy użytkownikiem a systemem. Dzięki tak dokładnemu opisowi HCI interesariusz może zobaczyć, w jaki sposób jego wymagania zostały spełnione oraz czy zaproponowane rozwiązania odpowiadają jego oczekiwaniom.

Przed rozpoczęciem prac nad storyboards należy podzielić system na poszczególne elementy, a następnie zidentyfikować zależności występujące pomiędzy tymi elementami. Po wykonaniu tych czynności można przejść do tworzenia obrazowych opisów HCI. Storyboards powinny prezentować wszelkie funkcjonalności systemu oraz sposób ich wykorzystania w praktyce tak, aby każdy użytkownik mógł zapoznać się z propozycją produktu gotowego.

Przykład storyboards na przykładzie rejestracji konta pocztowego na wp.pl:

Zalety:

  • Pozwala na uzyskanie informacji zwrotnej na wczesnym etapie projektowania;
  • Umożliwia interesariuszom na wizualizację głównych założeń systemu oraz korzyści, jakie osiągnięte zostaną poprzez jego zastosowanie;
  • Zapewnia możliwość szybkiego naszkicowania i przedstawienia projektu interesariuszom.

Wady:

  • Czasochłonna metoda w przypadku projektów o rozbudowanej strukturze;
  • Metoda ta wymaga od projektantów dodatkowych umiejętności związanych z tworzeniem storyboards.

Bartosz Chrabski IBM Polska
Emilia Kwiatkowska

 

*Storyboarding: An Empirical Determination of Best Practices and Effective Guidelines

**Walter S. Starkey The Beginnings of STOP Storyboarding and the Modular Proposal

***Dan Gruen Storyboarding for Design: An Overview of the Process

****Storyboarding: An Empirical Determination of Best Practices and Effective Guidelines

li